Als je bevalling anders is verlopen dan je hebt gewenst en verwacht, dan ervaar je dat wellicht alsof je hebt gefaald. Je oordeelt hard over jezelf; je vindt het jouw eigen schuld. En daar lijd je aan. 

In het boeddhisme wordt gezegd; ‘pijn is een feit, lijden is een keuze’… Dat betekent in dit geval; de pijn is de teleurstelling over de bevalling en het lijden dat daarop volgt gaat over het eigen oordeel; ik heb gefaald.

 Je vormt je een beeld over de geboorte van je kind, je bent ‘in verwachting’ en dus vorm je beelden, wensen en verwachtingen! Het is een gebeurtenis waar je naar uitkijkt. Wellicht met wat spanning, maar een lang gekoesterde wens zal dan in vervulling gaan, het proces van ‘verwachten’ wordt afgerond met de bevalling.

En als dat dan anders verloopt dan je hebt gewenst en verwacht… dan is dat een behoorlijke teleurstelling… maar is dat falen…?

Je vergeet te zien dat je ontzettend veel kwaliteiten hebt ingezet tijdens de bevalling; moed… doorzettingsvermogen… aanpassingsvermogen… kracht… en nog veel meer.

Dan blijft over dat het een behoorlijke teleurstelling is geweest. En deze moet worden verwerkt, door te balen en te jammeren.  Met mildheid, troost en zachtheid voor jezelf.

Zo schakel je van falen naar balen…en komt vastgezette energie weer in beweging…